Spike Jonze'in yönettiği ve Dave Eggers'in senaryosunu yazdığı 'Where the Wild Things Are', Maurice Sendak'ın sevilen çocuk kitabından uyarlanan, hem çocuklara hem yetişkinlere hitap eden sıra dışı bir film. Max Records'un canlandırdığı Max, öfke ve yalnızlık duygularıyla boğuşan, hayal gücü geniş bir çocuktur. Bir akşam evden kaçıp, teknesiyle ulaştığı gizemli bir adada, devasa ve tuhaf yaratıklarla karşılaşır. Bu 'vahşi şeyler', onu kral olarak kabul eder ve Max, onların karmaşık duygularını, korkularını ve çatışmalarını yönetmeye çalışırken kendi iç dünyasıyla yüzleşir.

Film, sadece bir macera anlatısı değil, çocukluk duygularının, özellikle öfkenin, korkunun ve aidiyet arayışının derinlemesine incelendiği bir dramdır. Yaratıklar (seslendirmelerde James Gandolfini, Lauren Ambrose, Catherine O'Hara gibi isimler yer alır) aslında Max'in içsel çatışmalarının birer yansıması gibidir. Görsel olarak büyüleyici olan film, pratik efektler ve kuklaların ustaca kullanımıyla gerçeküstü bir dünya yaratır. Doğal mekanlar ve Lance Acord'un kamerası, filmin dokunsal ve samimi atmosferine katkıda bulunur.

'Where the Wild Things Are' izlenmeli çünkü sanatsal bir çocuk filmi olmanın ötesine geçer. Yetişkin izleyicilere çocukluğun karmaşık duygusal manzarasını hatırlatırken, genç izleyicilere duyguları anlamlandırma konusunda metaforik bir yol sunar. Jonze'in yönetimi, nostaljiden uzak, dürüst ve bazen hüzünlü bir ton tutturarak, izleyiciyi derin bir duygusal yolculuğa çıkarır. Müzikleri ve minimalist anlatımıyla iz bırakan bu film, aile bağları, hayal gücünün gücü ve büyümenin zorlukları üzerine düşündürücü bir deneyim vaat ediyor.