Kaneto Shindo'nun yönettiği 1964 yapımı Onibaba, Japon sinemasının unutulmaz korku-dram filmlerinden biridir. Film, savaşın yıkımından kaçıp sazlıklarda yaşam mücadelesi veren bir kaynana ve gelinin hikayesini anlatır. Geçimlerini, yakındaki bataklığa düşen savaşçıları öldürüp zırhlarını ve silahlarını satarak sağlarlar. Bu acımasız döngü, gencin savaştan dönen bir komşuyla gizli bir ilişkiye başlamasıyla sarsılır. Kaynana, bu ilişkiyi kıskançlık ve korkuyla engellemeye çalışırken, tuhaf bir maskeli bir samurayın ortaya çıkışı, gerilimi ve doğaüstü korku öğelerini doruk noktasına taşır.

Nobuko Otowa ve Jitsuko Yoshimura'ın başrolleri paylaştığı filmdeki performanslar, karakterlerin içsel çatışmalarını, yalnızlıklarını ve insan doğasının karanlık yönlerini inanılmaz bir yoğunlukla yansıtır. Otowa'nın kaynana rolü, acımasızlık ve savunmasızlık arasında gidip gelerek unutulmaz bir karakter yaratır. Shindo'nun yönetmenliği, gerçekçi dram ile sembolik korkuyu birleştirir. Sazlıkların siyah-beyaz görüntüleri, adeta bir karakter gibi filmin ruh halini şekillendirir. Kiyomi Kuroda'nın görüntü yönetmenliği, gölge-ışık oyunları ve çarpıcı kompozisyonlarla izleyiciyi büyüler.

Onibaba, basit bir hayatta kalma hikayesinin ötesine geçerek, açgözlülük, cinsellik, yalnızlık ve suçluluk gibi evrensel temaları işler. Tuhaf maske, insanın içindeki canavarı ve toplumsal maskeleri simgeler. Film, izleyiciyi hem gerilimle kavrayan hem de derin bir felsefi sorgulamaya iten nadir yapımlardandır. Japon folklorundan ve savaş sonrası toplumun travmasından beslenen bu başyapıt, görsel şiirselliği ve rahatsız edici atmosferiyle sinema tarihinde özel bir yer edinmiştir. Korku sinemasının psikolojik derinliğe ulaşan öncü örneklerinden biri olan Onibaba, her sinemaseverin izlemesi gereken zamansız bir klasiktir.